تماشاگَه

یه عده انگار رسما دارن التماست میکنن که لطفا بهم بخندید. یعنی اونقدر حرکتشون نامتعارفه که قطعا میدونن باعث تمسخرشون میشه. با این اوصاف خیلی واضح انجامش میدن اما من خندم نمیگیره. سکوت کردنمم نمیاد که الکی ادای آدمای خیلی روشن فکر رو در بیارم. بیشتر براشون غمگین میشم و تاسف میخورم. هرکی هم سکوت کرد باور نمیکنم از درون غوغا نباشه!

نه میگم مهربونم و نه میگم بدجنسیامو ببخشید، فقط میتونم بگم خنثی ام. شاید زیادی خنثی!

جز دونفرِ اولِ زندگیم برای بقیه سعی میکنم خنثی باشم.

میم نوشت: چقدر خوبه که آدمای ریاکار دارن روز به روز ازم دورتر میشن، اگه هم جلو روم باشن تو ذهنم کوچک و کوچک تر میشن. و خدایا شکر بابت این بینش